Eu, ao igual que moitos dos lectores, coñecín unha Galicia de fragas, de toxeiras, de rozas cavadas e plantadas de trigo, de soutos e ríos e regatos que mantiñan permanentemente verde o territorio da actual comunidade autónoma na que un goberno electo (a Xunta) mantén sen emenda a súa decidida aposta pola instalación en Palas de Rei dunha macrocelulosa que, a determinado capital non totalmente galego, lle interesa situar no corazón da nosa terra coñecendo que a maior parte dese capital a investir non puido superar en Portugal os atrancos postos polas autoridades lusas ao proxecto da celulosa de Altri que aquí, en Galicia, se recibe coma unha bendición após aturar durante máis de 60 anos

Seguir leyendo

Era, aquela, unha estampa de palios, cirios, panos que ocultaban imaxes de santos e santas nas capelas da igrexa parroquial, de toques de difuntos nas campás desta igrexa, de emisoras de radio con programación de música relixiosa ou, no mellor dos casos de música “clásica”… 

Na Semana Santa a mocidade non podía cantar. Elas estreaban roupa; eles tamén, pero menos. Había homes que levaban a banda negra na chaqueta como mostra de loito pola conmemoración da morte de Cristo, e as mulleres, con velas e cirios,  acompañaban  as procesións propias destes días, con sermóns e prédicas na jgrexa e na praza de Otero Goyanes ata que o sábado pola mañá -sábado de Groria- tiña lugar o “Encontro” na

Seguir leyendo