Teño a sorte de que os lectores non precisan de tradutores para poderen entender o que un, mal que ben, escribe. E teño a sorte tamén, de escribir nunha língua, a galega, na que dona Isabel Ayuso, presidenta da Comunidade de Madrid, nunca me lerá. Porque a señora Ayuso négase agora -antes non pensaba o mesmo- a que sexa unha realidade a España que recoñece a coexistencia do  bilingüismo nas comunidades autónomas que teñen -e temos os seus habitantes- a enorme sorte de falar dous idiomas: o de seu (galego, eúscaro e catalán) e o castelán (ou castellano). Ela, a presidenta Ayuso, o perde porque, tempo atrás, opinaba que “el bilingüismo me parece una gran riqueza, pero no en

Seguir leyendo