Era, aquela, unha estampa de palios, cirios, panos que ocultaban imaxes de santos e santas nas capelas da igrexa parroquial, de toques de difuntos nas campás desta igrexa, de emisoras de radio con programación de música relixiosa ou, no mellor dos casos de música “clásica”…
Na Semana Santa a mocidade non podía cantar. Elas estreaban roupa; eles tamén, pero menos. Había homes que levaban a banda negra na chaqueta como mostra de loito pola conmemoración da morte de Cristo, e as mulleres, con velas e cirios, acompañaban as procesións propias destes días, con sermóns e prédicas na jgrexa e na praza de Otero Goyanes ata que o sábado pola mañá -sábado de Groria- tiña lugar o “Encontro” na