Xosé María Fernández Pazos. Historiador e xornalista, Cronista Oficial de Ribeira

 

Este sábado 19 de outubro cumprironse cen anos da constitución en 1924  do “Pósito de Carreira”, xermolo da “Confraría de Carreira e Aguiño”, constituída o 12 de novembro de 1944, baixo a advocación de San Paio.

Tal como recollen nas súas magníficas obras , Francisco Javier Crujeiras Sampedro, na “ Historia de Carreira”  e Unai González Suárez en “Aguiño 50 anos de Parroquia”, a sociedade tiña como fins creativos os de espallar a cultura popular da terra e a necesidade de defendela, xa que a carencia de escolas facía que o grao de analfabetismo fora moi elevado.

O “Pósito” propoñíase elevar o nivel de vida dos veciños e principalmente da xente do mar ase como facer funcións de mutualismo, cooperación e difusión da cultura e melloralos resultados económicos suprimindo intermediarios entre os mariñeiros e a industria.

Naquela primeira xuntanza constitucional á que asistiron 22 veciños, decidiuse elixir como presidente a  don Andrés de Dios Álvarez, o vicepresidente don Andrés Pérez Campos e secretario don Manuel Paz Lampón, e a súa primeira sede situouse no lugar de Campos de Arriba concretamente no número 17. A medida que avanzaron os anos en 1940 e xa coa construción da Casa do Pescador a sede trasládase a Aguiño no porto pesqueiro. 

Desde os seus inicios o “Pósito” quixo facer dous centros culturais, un en Carreira e outro en Aguiño, centros  que serían inaugurados en 1928 e posteriormente asumidos polo Estado para pasar o sistema de ensino público.

Dous mestres  impartían as clases escolares e formación de artes de pesca, economía social, recursos mariños, etc. Tamén había clases nocturnas ás que asistían fillos dos non socios que non pagaban polas clases. A raíz da creación da sociedade púxose en marcha unha “Cooperativa de Consumo” que facilitaba  materiais e produtos xerais ós mariñeiros.  

Ós tres anos da súa fundación o “Pósito de Carreira” conseguiu  contar cun médico para cubrilas necesidades sanitarias da poboación e en 1927 creouse o chamado “Pósito Infantil” comenzando a construción do peirao de Aguiño para o que a entidade aportaría un 21 por cento dos orzamentos.

A intensa actividade da Sociedade continuaría coa creación da “Escola Elemental  de Pesca” que impartiría as clases para obter a titulación de patrón.  Xa en 1941 o 26 de xaneiro,  empeza a construción da lonxa que daría paso nos anos 90 á “Casa do Pescador”  que contaría con escola e habitáculo para os mestres. En 1968 construíuse o actual edificio modernista da Confraría na que estivo tamén o Centro de Saúde e que conta cunha pequena aula de cultura.

O 11 de marzo de 1943 cumpríndo a orde do Ministerio de Traballo e coa asistencia do delegado sindical e do axudante miltar de Ribeira o “Pósito de Pescadores de Carreira”  transfórmase na “Cofradía de Pescadores San Paio de Carreira”, será o 12 de novembro de 1944.

 A creación da Parroquia de Aguiño en 1959 e o crecemento do pobo fixo que o 7 xaneiro de 1961, en asemblea de socios, a entidade decidise cambialo nome e pasar a chamarse  “Confraría de Pescadores de Carreira e Aguiño”, tal como recolle a acta número 219 no punto quinta, nunha directiva presidida polo Patrón Maior, Manuel Sampedro Dios. 

 

Unha puxante entidade dirixida actualmente por José Antonio Sampedro, que leva dez anos o fronte da sociedade e que, tal como declarou a “O Barbanza” na entrevissta publicada no noso anterior número, busca  a medio e curto prazo arranxalas ramplas, que se materialice a dársena xa proxectada,  o arranxo do galpón de redeiras, que se lles dote dunha lancha de vixilancia adaptada á costa, o arranxo das oficinas e crear un pequeno museo no que amosar as artes de pesca.